ตอนที่ 224 ภายในโบราณสถาน

ขุนเขาจั้วเต้า

หน้าศาลาพระสูตร

โถงตำหนักโบราณแพร่กระจายกลิ่นอายสงบเยือกเย็นออกไป ทำให้สงบราบเรียบซึ่งความหงุดหงิดในก้นบึ้งหัวใจผู้คนอย่างเงียบเชียบ;

เมื่อก้าวเข้าไป สิ่งแรกที่สะท้อนเข้าตาตงเล่อคือภาพเหตุการณ์ที่ขัดแย้งกันและแปลกประหลาด

ในมุมมองโบราณสถาน ห้องโถงทรุดโทรม ตำราทั้งหมดกลายเป็นของเก่าแก่ กลายเป็นเถ้าธุลี แยกแยะเนื้อหาในนั้นไม่ได้อีก;

แต่มุมมองแดนสุขาวดีกลับแตกต่างโดยสิ้นเชิง แสงไฟปลอดโปร่งไสว ยันต์วิชาเวทคงอยู่ยั่งยืน ในศาลาพระสูตรไม่เพียงตำราเกือบสมบูรณ์ไร้ความเสียหาย กระทั่งในระยะไกลยังมีทางช้างเผือกอันเจิดจรัสที่มุมมองโบราณสถานมองไม่เห็นเลย;

ชั่วพริบตาที่สายตาสองมุมตัดสลับ ตงเล่อตะลึงงัน เลือนรางเห็นบางสิ่งจากทางช้างเผือกที่หมุนวน แต่ก็ไม่ค่อยจริงชัด

ขณะที่เขาจดจ่อ เสียงทุ้มต่ำที่ดูจะเล็กน้อยก็ขัดจังหวะความคิดของเขา “ไม่เคยเห็นเจ้า เป็นลูกศิษย์ใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้นหรือ?”

ตงเล่อหันไปมอง เห็นชายวัยกลางคนสวมใส่เสื้อคลุมยาวสีหมึกเดินมาทางเขา มีบุคลิกโดดเด่นไม่ธรรมดา บนเสื้อคลุมยาวเนื้อนุ่มปักภาพเซียนยืนอยู่ในสังสารวัฏ;