เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ส่ายศีรษะ ไม่ได้ใส่ใจนิสัยของเด็กสาวมากนัก;
ตงเล่อรีบหันสมาธิไปยังเรื่องสำคัญกว่า เขาจะสร้างฟาร์มเพาะเลี้ยงที่มีการทำงานอย่างมั่นคงบนเขาเวยหมางเพื่อเก็บเกี่ยววิญญาณแท้อย่างต่อเนื่องได้อย่างไร
แม้อาศัยวิชาเวท แม้คนเดียวรับงานทั้งหมดก็ไม่เป็นปัญหา แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะเบียดบังเวลาบำเพ็ญ อีกทั้งยังต้องดูแลควบคู่กับการถ่ายทอดวิชาไปด้วย
หากทำให้ล่าช้าในการพัฒนาพลังอำนาจ ก็เป็นปัญหายุ่งยากเช่นกัน
หรือว่าจะต้องลงจากเขาไปจ้างคน หรือจับโจรภูเขาและโจรผู้ร้ายมาทำงาน?
ในขณะที่ตงเล่อกำลังค่อย ๆ เดินเข้าสู่ทางตันทางความคิด เขาก็ตบหน้าผากพรวด นึกถึงสองวิชาเวทที่แก้ปัญหาได้อย่างสมบูรณ์แบบ—โปรยถั่วสร้างกองทัพกับวิชาคนกระดาษ
ไม่มีกำลังคน ก็ใช้วิชาเวทเสกกำลังคนออกมาได้เลย;
แน่นอน ด้วยพลังอำนาจปัจจุบันของตงเล่อ คนที่ร่ายวิชาให้เกิดการเปลี่ยนแปลงออกมาเป็นไปไม่ได้ที่จะมีสติปัญญาสูงนัก กระทั่งอาจคงอยู่ได้ไม่นาน;
หากอยากแก้ไข ต้องปรับปรุงวิชาเวทสักหน่อย
ทำให้วิญญาณแท้ของสัตว์บางส่วนกลมกลืนเข้ากับคนถั่วหรือคนกระดาษ ขอเพียงใช้วิธีการเขียนโปรแกรมวิญญาณแท้ของสัตว์ล่วงหน้า ให้พวกมันจำแนกเหตุการณ์ง่าย ๆ แล้วลงมือทำได้เหมือนเครื่องจักรอัจฉริยะก็พอ