ตอนที่ 172 วันสิ้นโลกใกล้มาเยือน

ชายแดนราชวงศ์ซิงเซียว

อำเภอป่าเทา

ในศาลเทพหลักเมืองป่าเทาที่มีกำแพงแดงกระเบื้องเขียว ชายคายื่นมุมคม งดงามตระการตา รูปเคารพเทพผู้ทรงอำนาจซึ่งหล่อจากทองและเหล็กพลันลืมตาทั้งสองข้าง เงาร่างหนึ่งก้าวออกมา กล่าวด้วยน้ำเสียงไร้ความผันผวนทางอารมณ์ความรู้สึกแม้แต่น้อยว่า “ประกาศราชโองการของเปิ่นจั้ว ผู้ใดมีโชคชะตาต่ำกว่าระดับเจ็ด สังหารทั้งหมด”

เทพเจ้าองค์อื่นที่ได้รับก้งเฟิ่งในศาลเดิมทีเห็นเทพหลักเมืองก้าวออกมา ต่างก็ปรากฏตัวตามออกมา

หลังจากได้ยินคำสั่งของเทพหลักเมือง ทั้งหมดสีหน้าเปลี่ยนแปลงอย่างมาก “ท่าน เหตุใดจึงถึงเพียงนี้”

ราชสำนักซิงเซียวกำหนดโชคชะตาของคนตามชาติกำเนิด ตบะ ความรู้ และอื่น ๆ เป็นเก้าระดับ ระดับหนึ่งสูงสุด ระดับสองรองลงมา จากนั้นคือระดับสามไปจนถึงระดับเก้า และสุดท้ายคือไร้ระดับ

โดยทั่วไป เมื่อระดับถูกยืนยันแล้ว แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยนแปลง

แม้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ หากต้องการบำเพ็ญเพียรเพื่อควบคุมและใช้งานพละกำลังและเปลี่ยนชะตาชีวิตก็เป็นไปไม่ได้ เพราะโชคชะตาจะเหมือนกุญแจดอกหนึ่งที่นำอนาคตของทุกคนมาล็อกไว้

โชคชะตาอันน้อยนิด ค้ำจุนอุดมคติอันยิ่งใหญ่ไม่ได้ และค้ำจุนอนาคตอันไกลโพ้นไม่ได้เช่นกัน

หากจะยึดมั่นต่อไป นอกจากมีผู้มีบุญคุณคุ้มครอง มิฉะนั้นความเป็นไปได้ที่มากกว่าคือเผชิญภัยพิบัติซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วดับสูญอย่างหมองหม่น