ตอนที่ 164 ถิ่นทุรกันดารยังคงยุ่งต่อไป

“กรุณาตามผมมา” หน้าผากของเงือกกะพริบและส่งข้อมูลออกมาหนึ่งข้อความ ภายใต้สายตาประหลาดของเพื่อนร่วมเผ่านับไม่ถ้วนโดยรอบ มันหันตัวว่ายไปยังทิศทางหนึ่ง

ตงเล่อตามไปอย่างรวดเร็วและเข้าไปในเมือง

อาคารในเมืองมีกลิ่นอายต่างดินแดนพอสมควร กำแพงด้านนอกใช้วัสดุไคทินชนิดหนึ่งที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่สิ่งมีชีวิตคล้ายปะการังขับออกมา ส่วนภายในมักตกแต่งด้วยวัสดุเรืองแสงบางชนิด

ข้อเสียหนึ่งเดียวคงเป็นเพราะมันยังค่อนข้างดั้งเดิม

แม้ต้นกำเนิดของเมืองจะสืบย้อนไปถึงผู้รอดชีวิตของอารยธรรมระหว่างดวงดาวได้ แต่ในทางปฏิบัติ เมืองใต้ทะเลขนาดใหญ่ตรงหน้าถือได้ว่าไม่ก้าวหน้ามากนัก

ถึงกับพูดได้ว่าค่อนข้างล้าหลัง

แน่นอน นี่อาจเกี่ยวข้องกับการที่เหล่าเงือกดำรงชีวิตอยู่ก้นทะเล

อย่างไรเสีย ในโลกที่เต็มไปด้วยน้ำ ปฏิกิริยาระหว่างสสารต่าง ๆ จะถูกรบกวนอย่างมาก ซึ่งเท่ากับใส่พันธนาการหนึ่งชั้นให้กับการพัฒนาเทคโนโลยีโดยไม่รู้ตัว

หากเปลี่ยนเป็นนักวิชาการบางคนมาที่นี่ อาจสนใจศึกษาการพัฒนาสังคมและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของเหล่าเงือก แล้วเขียนบทความวิชาการออกมาสักสองสามชิ้น

แต่ตงเล่อไม่ใช่หนึ่งในนั้น