เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เส้นด้ายละเอียดถี่ถ้วนขาดสะบั้นทีละนิ้ว ลอยกระจายในอากาศราวแสงหิ่งห้อย;
หนูที่ลอยอยู่กลางน่านฟ้าตะลึงงันสนิท พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว;
ตงเล่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ย่อยความรู้จากความทรงจำที่เพิ่มขึ้นมาในจิตสำนึกจนหมดสิ้น สีหน้าปรากฏขึ้นซึ่งความประหลาดเล็กน้อย;
ตามประวัติศาสตร์ของโลกนี้ หลังจากเขาร่วมมือกับออโรราสังหารมังกรร้ายแล้ว เขาไม่ได้ก่อตั้งโรงเรียนเวทมนตร์การคัดเลือกโดยธรรมชาติ แต่กลายเป็นจอมเวทประจำราชสำนักแห่งอาณาจักรเคอรี;
ต่อมาในกระบวนการศึกษาเวทมนตร์ค่อย ๆ คลุ้มคลั่ง พยายามใช้เวทมนตร์ควบคุมทั้งอาณาจักรเคอรี;
ยังดีที่กษัตริย์ออโรราผู้ทรงปรีชาสามารถและเกรียงไกรค้นพบแผนร้ายของพ่อมดชายก่อน อาศัยความดีความชอบในอดีตของพ่อมดชาย กษัตริย์ผู้เมตตาจึงเพียงขับไล่เขา โดยไม่ได้สังหารเขา
แต่พ่อมดชายกลับไม่ซาบซึ้งแม้แต่น้อย กลับผูกใจเจ็บ;
การใช้ประโยชน์จากเลือดเนื้อของมังกรร้ายในอดีต ทำให้เกิดคำสาปอันน่าสะพรึงกลัวต่อทั้งอาณาจักรเคอรี;
ผู้กล้าในอดีต กษัตริย์ในปัจจุบัน กลายเป็นมังกรร้ายที่ผลัดร่างไม่หยุดหย่อน ประชาชนทั้งหมดกลายเป็นอสุรกายใต้บังคับบัญชามังกรร้าย;
สิ่งที่เคยงดงามเหล่านั้นทั้งหมด พังทลายลงในชั่วพริบตา