ตอนที่ 149 ผมจะกลับมาอีก

การระเบิดและเสียงดังกึกก้องกระหน่ำโลกไม่หยุดหย่อน หุบเขามังกรร้ายทั้งแห่งถูกลบล้างจนสิ้นเชิงในแรงสะเทือนตกค้างจากการต่อสู้ ทิ้งไว้เพียงหลุมใหญ่ลึกจนมองไม่เห็นก้น;

แต่สิ่งที่ทำให้หวาดกลัวไม่ได้มีเพียงเท่านี้,

บนสมรภูมิที่ชำรุดทรุดโทรม ยังแผ่ปกคลุมไปด้วยรอยแยกมิติกาลเวลาที่ถูกกระหน่ำจนเกิดเป็นแนวยาว มืดมิดลึกล้ำ ประหนึ่งมุ่งสู่ดินแดนเงียบงันราวความตายบางแห่ง;

การประมือของประกายแสงสามสายบนท้องฟ้ายังดำเนินอย่างต่อเนื่อง ซ้ำยังรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ;

ในที่สุด หลังปะทะกันไม่รู้กี่ครั้ง กลิ่นอายของกลุ่มแสงสีแดงเลือดก็ชะงัก เผยจุดบกพร่อง,

อีกสองฝ่ายคว้าจับโอกาส ประสานกันโจมตีหนึ่งครั้ง;

กลุ่มแสงสีแดงเลือดกระเด็นลอยออกไป เร็วยิ่งราวอุกกาบาตตก;

ในชั่วพริบตาที่ปะทะกันกับพื้น ก็พัดกวาดขึ้นเป็นการระเบิดอีกครั้ง;

พลังงานจลน์มหึมาแปลงให้เป็นอุณหภูมิสูงความดันสูง ทำให้ผืนแผ่นดินหลอมละลายแปลงร่าง สะท้อนขึ้นเป็นระลอกคลื่นเล็ก ๆ; เศษหินนับไม่ถ้วนถูกเหวี่ยงขึ้นที่สูงบนท้องฟ้า สาดกระจายเป็นละอองสีเทา;

“เธอแพ้แล้ว” กระบี่แห่งความกล้าหาญค่อย ๆ ร่อนลงจากที่สูง การใช้พละกำลังมากเกินไปถึงขั้นทำให้ร่างกายของเธอปรากฏในสภาพกึ่งโปร่งใส แต่ถึงกระนั้น สภาพของเธอก็ยังดีกว่าออโรรามังกรร้าย;