เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาณาจักรเคอร์รี;
เมืองหลวง;
ถนนในเมืองประดับโคมและผ้าแพรหลากสี โปรยกลีบดอกไม้จนทั่ว ทุกหนแห่งอบอวลด้วยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง คึกคักเป็นพิเศษ
ผู้คนที่สัญจรไปมาต่างมีสีหน้าของคนดูเรื่องสนุก;
ร้านเหล้าริมทาง มีคนดื่มสุราคำหนึ่ง พลางฟังเสียงดนตรีพิธีที่ดังมาจากข้างนอก พึมพำว่า "ความโอ่อ่าช่างใหญ่โตจริง ไม่รู้ว่าจ่ายเงินไปเท่าไร"
"ก็งานแต่งของเจ้าชายกับผู้กล้านี่นา ความเคลื่อนไหวใหญ่โตหน่อยก็ปกติ" แขกคนอื่นในร้านเหล้าเห็นจนชิน "อีกอย่าง มังกรร้ายก็ตายในมือผู้กล้าแล้ว มีสมบัติของมังกรร้าย พวกเธอจะขาดเงินได้อย่างไร"
"ความโอ่อ่าแค่นี้ถือว่าเล็กแล้ว"
"ก็ไม่แน่หรอกนะ ฉันได้ยินว่าผู้กล้าแจกสมบัติของมังกรร้ายออกไปหมด ไม่ได้เก็บไว้เองสักนิด" จู่ ๆ ก็มีคนแทรกขึ้น
ชั่วพริบตา ทุกคนพร้อมเพรียงกันหันไปมองผู้หญิงที่พูด;
"ของปลอมมั้ง โลกนี้จะมีคนโง่ขนาดนั้นได้อย่างไร นั่นคือความมั่งคั่งที่มังกรร้ายสั่งสมมาไม่รู้กี่นาน แค่ซื้อประเทศหนึ่งยังพอเลย"