เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
【ตงเล่อซัคคิวบัส: ถิ่นทุรกันดาร มีอาวุธทำลายล้างสูงแบบไหนที่ทำได้ง่าย ๆ บ้างไหม ผมแม่งจะเผาโลกนี้ให้วอดไปเลย!!】
【ตงเล่อเศรษฐี: หืม??นายไปรับอะไรมากระตุ้นมาเนี่ย?】
【ตงเล่อมหาเศรษฐีทองคำ: ต้องการคำปลอบใจไหม?พี่น้องรับบทเป็นพี่สาวผู้รู้ใจให้สักรอบได้นะ】
【ตงเล่อแห่งถิ่นทุรกันดาร: ไปเห็นอะไรที่ไม่พอใจในงานเลี้ยงมางั้นเหรอ?】
【ตงเล่อซัคคิวบัส: ก็ประมาณนั้น】
ชานเมืองเมืองโม่ ลมหนาวพัดมาผะอองหนึ่ง ความอึดอัดในใจของตงเล่อซัคคิวบัสถูกพัดกระจายไปบ้าง จากนั้นเขาก็ส่งความทรงจำในงานเลี้ยงออกไป
หน้าต่างแชตกลุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมา
【ตงเล่อเศรษฐี: ผมสนับสนุนนาย เผาให้วอดไปเลยดีกว่า】
【ตงเล่อมหาเศรษฐีทองคำ: ซัคคิวบัส นายอยากเผายุคที่กินคนนั้นให้วอด พี่น้องสนับสนุนนาย แต่มีบางอย่างที่ยังต้องพูด อย่าใช้อารมณ์เกินไป และอย่าคิดแบบขั้วเดียวสุดโต่ง】