ตอนที่ 25 แผนการของราชสำนัก

ตงเล่อทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดของตนลงกับการทดลอง ถึงขั้นไม่ไปเรียนการฝึกอบรม

แต่โลกภายนอกไม่ได้มีความสงบมากขึ้นเพราะการหายไปของเขา;

เมืองโม่;

พ่อเว่ยยืนอยู่หน้าสถานีพักขุนนางอำลาข้าหลวงจาง สีหน้าเบาสบาย โล่งใจที่การคาดเดาของบริษัทอีสือเท่อถูกต้อง ราชทูตจากราชสำนักไม่ได้มีแผนการจะทำให้เรื่องบานปลายจริง ๆ;

เขาเพียงบอกเจตนาที่มา ข้าหลวงจางไม่พิจารณานานก็ตกลงลดเงื่อนไข;

“เช่นนั้น ผู้น้อยขอตัวลาก่อน วันหลังจะจัดงานเลี้ยงให้ท่าน โปรดท่านให้เกียรติมาให้ได้”

“พูดกันง่าย ๆ ข้าส่งคุณเว่ยหน่อย” ข้าหลวงจางมีรอยยิ้มที่มุมปาก

มองรถม้าที่จากไปไกล รอยยิ้มที่ข้าหลวงจางเม้มไว้ค่อย ๆ หายไปทีละน้อย สิ่งที่เข้าแทนที่คือความสงบ ความสงบที่น่ากลัวถึงขีดสุด: “พวกที่ลืมรากเหง้าบรรพชน”