กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“กรรโชกทรัพย์!!”
“นี่มันกรรโชกทรัพย์!! พวกมันกล้าได้ยังไง!!!”
สำนักงานใหญ่กู่ยาของบริษัทอีสือเท่อ;
ประธานสูงสุดได้ฟังรายงานแล้วโกรธจนควบคุมไม่อยู่ ใช้ฝ่ามือฟาดจนแตกทั้งโต๊ะไม้จริง แล้วด่าทออย่างหยาบคาย “มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร ผู้เฝ้าซากศพของประเทศที่เสื่อมถอย ยังกล้าข่มขู่ฉัน!!!”
ด่าไปทุบทำลายไป พื้นถูกพละกำลังมหาศาลกระแทกจนสั่นสะเทือนเล็กน้อย;
ถ้าห้องประชุมไม่ได้อยู่ชั้นหนึ่ง คงทุบพื้นทะลุไปแล้ว
“ประธานสูงสุด แล้วเงื่อนไขของกู่ย่า…”
“ให้พวกมันไสหัวไป! เทคโนโลยีไม่มีทางให้พวกมัน ไม่มีใครเอามือเปล่ามาเอาประโยชน์จากพ่อได้!!” ประธานสูงสุดจ้องคนที่พูดด้วยสายตาเหมือนจะกินคน
แต่คำพูดนี้ของเขา ไม่มีใครถือเป็นจริงเป็นจัง