กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 346 จุดเปลี่ยนและเสียงคำราม
การเสิร์ฟได้แต้มของเรียวสุเกะในจังหวะนี้ ช่วยจุดบรรยากาศของชิราโทริซาวะให้ลุกโชนขึ้นมาได้สำเร็จ
“เรียวสุเกะ สู้เขานะ!”
ฮินาตะเห็นเรียวสุเกะเสิร์ฟได้แต้มก็ลุกขึ้นยืนจากอัฒจันทร์ด้วยความตื่นเต้น แล้วตะโกนเรียกเรียวสุเกะไม่หยุด
เสียงของฮินาตะดังมากจริง ๆ อัฒจันทร์กับสนามแข่งอยู่ห่างกันขนาดนั้น คำพูดประโยคนี้ยังส่งตรงเข้าหูของเรียวสุเกะได้อย่างแม่นยำเหลือเกิน
เรียวสุเกะได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแว่วมาจึงเงยหน้ามองหาบนอัฒจันทร์ ไม่ถึงสามวินาที เขาก็หาหัวส้มที่สะดุดตาเป็นพิเศษคนนั้นเจอท่ามกลางฝูงชน พอเพ่งมองดี ๆ ข้างกายฮินาตะยังมีพวกพ้องคาราสึโนะนั่งอยู่ด้วย
เรียวสุเกะโบกมือไปทางนั้นด้วยความดีใจปนประหลาดใจ ไม่นึกเลยว่าฮินาตะจะมาดูการแข่งขันจริง ๆ
ผู้เล่นทั้งสองฝั่งเห็นท่าทางของเรียวสุเกะแล้วก็มองตามสายตาของเขาไป จึงเห็นฮินาตะเช่นกัน
เรอนหรี่ตามองเล็กน้อย คุ้นหน้าอยู่นะ นี่ไม่ใช่เจ้าหนูที่คราวก่อนเรียวสุเกะเก็บกลับมาหรอกหรือ
“นั่นเพื่อนของผมเองครับ!”