กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 345 หมากเสิร์ฟของเจ้าเหมียว
ยามางาตะมองลูกวอลเลย์บอลที่เหมือนคนเมาเหล้า ไม่รู้จะเริ่มยังไงเลย
ไม่นานลูกก็ข้ามเน็ตมา เร็วจนมาถึงตรงหน้า ยามางาตะเห็นลูกมาถึงตรงหน้า ก็ยกแขนขึ้นมาทันที ในเมื่อลูกมาถึงตรงหน้าแล้ว ก็ไม่ต้องไปคิดถึงการหมุนของลูกอีก ขอแค่รับลูกขึ้นมาให้ได้ก็พอ
ลูกกระแทกลงบนข้อแขนของยามางาตะ
“ปัง!”
ตอนที่ลูกสัมผัสแขนของยามางาตะ เขาก็รับรู้ได้ทันทีว่าจุดศูนย์ถ่วงของลูกไม่ปกติ
วินาทีต่อมา ลูกก็เบี้ยวไปทางด้านหลังของยามางาตะ ยามางาตะตามไปแก้ไม่ทัน
“ปัง!”
“บี๊———!”
ซาคุสะเสิร์ฟได้แต้ม