กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 344 ปืนใหญ่มือซ้าย
“ชิราบุน้อยเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
เทนโดโผล่ออกมาจากด้านหลังชิราบุอย่างเงียบ ๆ แล้วก็ห้อยตัวอยู่บนตัวชิราบุพร้อมหัวเราะคิกคักพูดพลาง ทำให้ชิราบุสะดุ้งโหยง สะบัดมือตบกลับไปทันที
เทนโดหลบได้อย่างรวดเร็ว แล้วก็ยังใจหายใจคว่ำมองฝ่ามือที่ชิราบุสะบัดมา เขาได้ยินเสียงลมหวือตอนชิราบุสะบัดมือด้วย ซ้ำนิดเดียวหน้าตาก็พังแล้ว
ชิราบุหันกลับมาเห็นว่าเป็นเทนโด สีหน้าก็ดูฝืน ๆ ไปหน่อย แล้วก็พูดอย่างหงุดหงิด
“รุ่นพี่เทนโดครับ อย่าทำแบบนี้มาหลอกกันสิ!”
เทนโดหัวเราะหึ ๆ กลัวว่าชิราบุจะตบเขาอีกสักที พริกขี้หนูแบบนี้ยั่วไม่ไหวจริง ๆ แล้วก็เผ่นไปประชิดข้างเรียวสุเกะกระซิบกระซาบ
อุชิจิมะกับเรอนเดินมาเคียงกัน หยุดยืนอยู่ไม่ไกลเห็นชิราบุ ตอนที่สบกับสายตางุนงงของชิราบุที่มองมา เรอนก็ชูนิ้วโป้งให้ชิราบุ อุชิจิมะพยักหน้าให้ชิราบุ พูดแบบเสียดายคำ
“ชิราบุ ทำได้ดี”
ถึงอุชิจิมะจะไม่เข้าใจว่าเรอนตั้งใจให้ตัวเองไปชมชิราบุทำไม แต่ก็ไม่เสียหายอะไร