กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 217 วันที่สามปีศาจ
คืนนั้นไม่รู้ว่าคนอื่นหลับกันอย่างไร แต่ไม่ว่าอย่างไรทุกคนในชิราโทริซาวะก็หลับสนิทไร้กังวล
เช้าวันถัดมาทุกคนตื่นแต่เช้า แม้เวลาตื่นที่วาชิโจกำหนดคือเจ็ดโมง แต่ก็มีคนตื่นหกโมง และไม่ขาดคนที่ตื่นห้าโมง ทุกคนแข่งกันขยัน ตื่นกันแต่เช้า
ในโตเกียวยิมเนเซียมทั้งหลังมีแต่เจ้าหน้าที่ที่มาวางอุปกรณ์แต่เช้า พอเห็นคนไม่กี่คนใส่ชุดซ้อมวิ่งอยู่ในสนาม ยังสงสัยว่าตัวเองตื่นเช้าเกินไปจนเห็นภาพหลอนหรือเปล่า แค่ประมาณห้าโมงก็มีคนตื่นแล้วหรือ
ตอนเรียวสุเกะกับอุชิจิมะวิ่งเสร็จกลับมา ทั้งคู่เหงื่อท่วมตัว ใช้เวลาว่างไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุดทีมแล้วออกไปรวมตัว ตอนนั้นก็เจ็ดโมงพอดี
ทุกคนยืนรวมตัวกันในห้องพักของสนามรอง
ทั้งกลุ่มมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครตาปรือ ทุกคนกระปรี้กระเปร่ามาก พอเห็นก็รู้ว่าตื่นแต่เช้าไปทำอะไรอย่างอื่นมา
ยามางาตะยืนต่อหน้าอุชิจิมะกับเรียวสุเกะอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วโวยวาย
“พวกนายแอบไปวิ่งตอนเช้า! ฉันเห็นนะ พวกนายไม่พาฉันไปด้วย!”
“ใช่ ใช่”