เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 218 เอซตัวจริงกับโอกาสของเซมิ
ชิราบุไม่ใช่วัยที่จะต้องรู้สึกเขินแบบเมื่อก่อนแล้ว ตอนนี้คนที่อึดอัดคือพวกเด็กปีหนึ่ง
เรียวสุเกะหน้าบาง จึงไม่กล้าเดินเตร่ไปไหน ต้องหลบอยู่หลังอุชิจิมะอีกครั้ง เป็นของประดับที่เงียบสงบ ส่วนยูโนะก็เดินตามหลังเรียวสุเกะโดยไม่พูดสักคำ ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีเพียงโกชิกิ ที่ดูเหมือนไม่ว่าเจอเรื่องอะไร ภาพรวมก็ไม่เหมือนชิราโทริซาวะอยู่ดี
เขาเดินอกผายไหล่ผึ่งตามหลังเรอน ทุกครั้งที่เจอคนมองตัวเอง โกชิกิจะเชิดคางมองกลับไปทีละคน เรอนคิดว่าโกชิกิเดินตามหลังตัวเองอย่างว่าง่าย ไม่ได้นึกเลยว่าอีกฝ่ายกำลังอาศัยบารมีเสืออยู่ข้างหลัง
ทุกคนเห็นโกชิกิแล้ว ดูมีฟีลเอซ แอบมองหลายครั้ง แล้วก็กลับไปรายงานข่าวให้เพื่อนร่วมทีมของตัวเอง ว่าชิราโทริซาวะมีเด็กปีหนึ่งที่น่ากลัวมาเพิ่มอีกคน
คาวานิชิกับเทนโดมองโกชิกิอยู่ข้างหลังมาตลอดทาง ขำจนไม่ไหวไปแล้ว คิดว่าท่าทางเล็ก ๆ ของโกชิกิค่อนข้างน่าเล่น
“บอกตามตรงนะ โกชิกิสะพายกระเป๋าเดินตามหลังเรอน รู้สึกมีฟีลเอซอยู่เหมือนกัน”
เทนโดกระซิบซุบซิบกับคาวานิชิ
คาวานิชิส่งสายตา “ฉันก็คิดแบบนั้น” ให้เทนโด แล้วเอ่ยขึ้น