กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 216 กำแพงที่ชื่อซาคุสะ
ฟุคุดะ นาริ มองลูกวอลเลย์บอลที่เด้งออกไปไกลข้างเท้าตัวเอง กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว บนหัวมีเหงื่อเย็นเต็มไปหมด
วินาทีที่เขาเพิ่งเงยหน้าขึ้นเตรียมรับบอล เขามองลูกบอลตรง ๆ แค่นั้นเอง ลูกบอลก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว ตอนนั้นเขาเกือบคิดว่าตัวเองจะถูกวอลเลย์บอลอัดตาย
ซาคุสะทำโนทัชเอซ แล้วโยนลูกวอลเลย์บอลขึ้นอีกครั้ง
ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ตอบสนองเลย
“ปัง!”
“ปี๊ด-----------”
“ปัง!”
“ปี๊ด------------”
เสิร์ฟรวดเดียวสี่ลูก