เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 207 ศึกเปิดฉากกับสองหอคอย
อุชิจิมะพยักหน้าให้โบคุโตะอย่างใจเย็น ดูเหมือนไม่รู้สึกเลยว่าคำพูดของโบคุโตะไปล่วงเกินใคร
“ขอบคุณที่อวยพร”
ส่วนเรียวสุเกะยืนคุยกระหนุงกระหนิงกับโกชิกิข้าง ๆ ว่าอีกสักพักใครจะได้เป็นตัวจริงลงสนาม
แมตช์ของคาโมเมไดแข่งเสร็จตั้งแต่เช้า แต่เพราะแมตช์นั้นแข่งใกล้เวลาที่ฟุคุโรดานิลงสนาม เวลากระชั้นนิดหน่อย คนดูจึงไม่มากนัก แต่พอได้ยินว่าชิราโทริซาวะมีแมตช์ช่วงบ่าย ต่างคนต่างพากันวิ่งมาแวะทักทาย
“ต้องชนะนะ!” โฮชิอุมิยืนข้างฮิรุงามิส่งเสียงโห่ร้องพร้อมโบกหมัด
ฮิรุงามิดึงคอเสื้อโฮชิอุมิอย่างจนใจ ป้องกันไม่ให้เขาเอาหน้าจ่อใส่อุชิจิมะ
ไม่รู้เป็นเพราะอะไร คนพวกนี้ดูเหมือนจะชอบชิราโทริซาวะเป็นพิเศษ ถึงฝั่งมุจินาซากะจะเป็นทีมวางที่มีลุ้นแชมป์เหมือนกัน แต่เทียบกับชิราโทริซาวะแล้วก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง แถมคนพวกนี้ไม่กลัวหน้าบูดของทุกคนในชิราโทริซาวะเลยสักนิด ต่างคนต่างอยากเข้าไปเบียดใกล้
พื้นที่รอแข่งที่เดิมก็แคบอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งดูแน่นขนัดกว่าเดิม
พอวาชิโจจัดการธุระในมือเสร็จ บอกว่าจะมาเยี่ยมพวกเขา ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าตัวเองถูกขวางประตูจนเข้าไม่ได้ พอเงยหน้าขึ้นก็มองไม่เห็นทุกคนในชิราโทริซาวะเลย เพราะถูกเบียดอยู่ลึกสุดข้างใน