เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 208 เกมยื้อที่เหมือนส่องกระจก
“ปัง!”
ลูกนี้ อุชิจิมะ ใส่แรงไปเต็มสิบส่วน
นี่คือการตอบแทนไมตรี และเป็นการให้เกียรติกัน
คู่ต่อสู้ให้ความสำคัญกับเรา เราก็ต้องให้ความสำคัญกับคู่ต่อสู้
แต่โอนิยะ ฮารุมะ ขอบอกว่าเขาไม่อยากถูกให้ความสำคัญแม้แต่นิดเดียว ลูกตบแบบนี้มันเกินไปจริง ๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยบล็อกโบคุโตะคนเดียวได้นั้น มากน้อยแค่ไหนก็ต้องมีโชคเข้ามาเกี่ยวข้อง โอนิยะ ฮารุมะ เองก็รู้เรื่องนี้ดีมาก
อีกทั้งต่อให้เขารับลูกของโบคุโตะได้ แต่กับลูกของอุชิจิมะ เขาก็จนปัญญาเหมือนกัน เพราะคนหนึ่งถนัดขวาอีกคนถนัดซ้าย แม้แต่ทิศทางการหมุนของลูกก็ยังไม่เหมือนกัน เทียบกันไม่ได้เลย
โอนิยะ ฮารุมะ กลั้นใจเข้าปะทะ ลูกนี้ต่อให้รับยากแค่ไหนเขาก็ต้องรับให้ได้
วิถีโค้งของลูกบอลหมุนไปทางขวา แต่อุชิจิมะเป็นคนถนัดซ้าย ลูกที่หมุนไปทางขวาสุดท้ายจึงมีโอกาสสูงที่จะหักเลี้ยวไปทางซ้าย เรื่องแบบนี้พูดให้แน่นอนไม่ได้ แม้แต่คนที่ตบลูกเองก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าเขาจะคัดลอกลูกทุก ๆ ลูกของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ
โอนิยะ ฮารุมะ คาดเดาจุดตกของลูกนี้ได้อย่างแม่นยำกลางอากาศขณะลูกบอลลอยมา และไปถึงตำแหน่งก่อนเวลา เข้าขวางตำแหน่งโดยตรง แล้วยกแขนทั้งสองข้างขึ้นรับลูก