เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 206 ความรู้สึกที่ซ่อนไว้
ตอนกินข้าวทุกคนยังคุยกันเรื่องการแข่งขันช่วงบ่าย
ไม่รู้แมตช์อื่น แต่ชิราโทริซาวะกับอิตาจิยามะมีแข่ง สองแมตช์ไม่ได้แข่งพร้อมกัน ทุกคนเลยปรึกษากันว่าจะรวมกลุ่มไปเชียร์อิตาจิยามะหลังแข่งจบดีไหม
เรียวสุเกะเป็นคนแรกที่ตอบรับ ทั้งที่ปกติเวลาถามว่าเรียวสุเกะจะไปดูแข่งด้วยไหม เขามักตอบว่า
“ก็ได้ พวกนายไป ฉันก็ไป”
ถึงตรงนี้ก็เห็นความต่างได้ชัดแล้ว
อุชิจิมะถึงกับพูดไม่ออกกับสมองแบบแฟนคลับซาคุสะของเรียวสุเกะ ไม่ว่าเขาจะพยายามทำให้สองคนนี้ขุ่นใจแค่ไหน พวกเขาก็ยังนึกถึงกันเป็นคนแรก ก่อนหน้านี้อุชิจิมะยังรู้สึกผิดอยู่เลย
เขาไม่ควรไปขัดอารมณ์สองคนนั้น แต่พอเห็นสภาพเรียวสุเกะแล้ว อุชิจิมะก็กลับมาแข็งกร้าวอีกครั้ง เรียวสุเกะยังเป็นเด็ก เจอซาคุสะสุนัขจิ้งจอกแก่ตัวนั้นเข้า มีหวังถูกกลืนจนไม่เหลือเศษแน่
อุชิจิมะดึงความคิดกลับมา กินข้าวต่อ แล้วเหมือนรับรู้อะไรบางอย่าง เขาจึงเงยหน้ามองเทนโด
อุชิจิมะรู้สึกแปลกใจ เทนโดช่วงนี้เป็นอะไรไป รู้อีกทีก็เหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีตลอด