เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 201 ศึกสองรุ่นเนโกมะ
พอมาถึงสนามแข่งฝั่งเนโกมะ เรียวสุเกะถึงได้สังเกตว่าวันนี้อัฒจันทร์แน่นขนัดจนไม่มีที่ว่าง ดูเหมือนแมตช์ของเนโกมะจะได้รับความนิยมมากจริง ๆ
โค้ชฝั่งซารุคาวะโคเห็นเนโกมะเดินเข้ามาก็ขึ้นมาทักทาย
โค้ชสองคนเข้ามาอยู่ด้วยกัน เนโกมาตะมองเด็กหนุ่มที่เคยร้องไห้ไปซ้อมบอลไปคนนั้น ตอนนี้โตขึ้นเป็นโค้ชที่พึ่งพาได้แล้ว ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ใช้เนโกมะรุ่นที่สองที่เขาเองปั้นขึ้นมาเผชิญหน้ากับตัวเอง
ดูแล้วเหมือนการประจันหน้าของชะตากรรมจริง ๆ
ชิกะโอะ ยูกิ มองโค้ชเนโกมาตะตรงหน้าซึ่งยังเหมือนเมื่อครั้งก่อน ในความเลือนรางเขานึกว่าตัวเองกลับไปยังสมัยมัธยมปลาย ช่วงวันที่โค้ชเนโกมาตะพาไปแข่งทั่วสารทิศ
“ใช้ได้นี่ ยูกิ มีความเป็นผู้ใหญ่ที่โตแล้วนะ”
เนโกมาตะหัวเราะฮ่า ๆ อย่างออกรส ตบไหล่นากาตะ
แล้วพวกเด็ก ๆ ของซารุคาวะก็ได้เห็นโค้ชที่ปกติเย็นชาเหมือนยมราชหน้าเย็นชาและแข็งกร้าวเหมือนเหล็กกล้า มีน้ำตาคลอเบ้า
“ไม่ได้เจอกันนานเลย โค้ชเนโกมาตะ ผมสืบทอดมรดกของเนโกมะไว้แล้ว”