กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 183 วันแห่งมีดขูดพังผืด
ทุกคนนั่งตัวตรงมองจมูกตัวเองพร้อมเลือกความเงียบไปพร้อมกัน ในใจรู้ดีว่าวันนี้ผ่านด่านนี้ไปไม่ได้แน่ โบคุโตะที่ถูกฉุดไปใจสลาย อาคาอาชิหันหน้าหนี ไม่กล้าดูโบคุโตะผู้น่าสงสาร
“โอ๊ย!! เจ็บ!”
เสียงโหยหวนของโบคุโตะดังมาจากห้องพักผ่อน เรียวสุเกะตัวสั่นงันงกเอามือปิดหู ในหัวเต็มไปด้วยความกลัวที่ถูกมีดขูดพังผืดครอบงำ ตอนนี้ความเงียบของทุกคนดังกระหึ่ม
โค้ชนากาไกจิยิ้มตาหยีมองทุกคน แต่คำที่พูดออกมาทำให้ใจเย็นวาบ
“มาเลย นับทีละคน อย่าหนีกัน”
“ไม่เอานะ……”
“อือ……”
เสียงร้องโอดโอยดังระงมไปทั่ว ดูโหดร้ายจนน่าขนลุก
ทาคาฮาชิ รันกับอีกหลายคนไม่กล้ามอง เด็ก ๆ ในทีมเก็บตัวฝึกซ้อมมองพวกเขาราวกับมองเพชฌฆาต ทั้งน้อยใจทั้งหวาดกลัว