กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 182 ค่ายเก็บตัวที่ร้อนระอุ
“นี่มันอะไรเนี่ย?! เจ๋งเกินไปแล้ว!”
โทมิตะ โชมาที่ยืนตรงข้ามกับโฮชิอุมิ ตอนนี้ทำตัวเหมือนเด็ก ๆ ดวงตาเป็นประกาย แม้แต่ซาคุสะกับคาเงยามะก็หันมองโฮชิอุมิไม่หยุด
ยามาโมโตะ โทโมฮิโระทำหน้าน่าเสียดาย ลูกเมื่อกี้ เขาไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นแบบนี้ จู่ ๆ บอลก็ลอยมา ยามาโมโตะพุ่งรับที่แดนหลังก็ยังตามความเร็วของจุดตกบอลไม่ทัน
โฮชิอุมิเอามือเท้าสะเอว สีหน้าภาคภูมิใจ
“แน่นอนว่าผมเก่งที่สุดอยู่แล้ว!”
ลูกเมื่อกี้เป็นเพราะเขาตบจนติดมือ พอลูกบอลถูกเซ็ตมาอยู่ในมือ โฮชิอุมิรู้สึกร้อนมือสุด ๆ ชั่วขณะ ไม่รู้จะเซ็ตให้ใคร และจะถือไว้ก็ไม่ได้ จึงได้แต่เซ็ตบอลให้ลอยออกไปแบบเดียวกับตอนตบ นี่คือความคิดแบบเซ็ตเตอร์ของตัวตบหัวเสา
มีแค่โฮชิอุมิที่บังเอิญได้แต้มมาแบบนี้ ครั้งต่อไปทุกคนคงจะระวังกันมากขึ้น
การตบบอลสองที่คาดไม่ถึงแบบนี้ ทำให้ทุกคนตกใจจริง ๆ
อาคาอาชิเองก็ถอนหายใจเบา ๆ โล่งอก โชคดีที่โฮชิอุมิช่วยไว้ ไม่อย่างนั้นลูกนี้ที่เริ่มจากตัวเองก็ถือว่าล้มเหลวไปแล้ว ความคิดย้อนกลับไปเมื่อครู่