เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 181 บทเรียนของลิเบอโร่
ก่อนลงสนาม โบคุโตะดีใจสุด ๆ นกฮูกทั้งตัวเดินวนไปรอบอาคาอาชิไปมา
“อาคาอาชิ! เราลงสนามด้วยกันได้แล้ว!”
เกมนี้เริ่มตั้งแต่เซ็ตแรกช่วงบ่าย โบคุโตะไม่ได้ลงสนามพร้อมอาคาอาชิเลย ไม่มีอาคาอาชิอยู่ในเกม ใจโบคุโตะก็ไม่ค่อยสบาย เขาเพิ่งรู้ตัวว่าทุกครั้งที่ลงสนาม ข้างหลังเขามีอาคาอาชิอยู่ด้วยตลอด
“รุ่นพี่โบคุโตะ อย่าวนไปวนมาแบบนั้นสิ มองแล้วเวียนหัว”
อาคาอาชิพูดประโยคเดียว โบคุโตะก็สงบลง โฮชิอุมิเห็นแล้วอ้าปากค้าง
เขาก็คิดว่าโบคุโตะบางทีก็เพี้ยนจริง ๆ บางครั้งก็น่ารำคาญ คุมแทบไม่อยู่ ไม่คิดเลย! อาคาอาชิพูดประโยคเดียวโบคุโตะก็ใจเย็นลง สมกับเป็นอาคาอาชิจริง ๆ
ตอนนี้ทาคาฮาชิ รันกับคนอื่น ๆ ดูยังโอเค แต่! จริง ๆ แล้ว! พวกเขาก็เหนื่อยหนักเหมือนกัน พละกำลังดีกว่าจริง แต่ก็ดีกว่าแค่นิดเดียว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาเล่นติด ๆ กันแมตช์แล้วแมตช์เล่า ทีมเก็บตัวฝึกซ้อมยังเปลี่ยนคนได้ แต่วันนี้พวกเขามาแค่หกคนพอดีหนึ่งทีม เปลี่ยนคนไม่ได้เลย