เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 180 ขีดจำกัดของลิเบอโร่
แมตช์นี้ยืดเยื้อมาตลอด ทีมเก็บตัวฝึกซ้อมประคองได้นานขนาดนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเรียวสุเกะกับโคโมริสองปราการรับ โอกาสทำแต้มจากเกมบุกมีน้อยมาก การบล็อกของทีมชาติฝั่งตรงข้ามนอกจากอาซาโนะแล้ว ไม่มีใครเป็นพวกเล่น ๆ และเกมบุกของทีมเก็บตัวฝึกซ้อมเทียบทีมชาติไม่ได้เลย
ต้องอาศัยการรับบอลของเรียวสุเกะกับโคโมริที่คลานเก็บทั่วสนาม ทำให้แมตช์นี้ยังรักษาสมดุลประหลาดไว้ได้
ตอนนี้เซ็ตแรกถูกทีมชาติคว้าไปแล้ว ในช่วงเวลานอกระหว่างเกม ทุกคนในทีมเก็บตัวฝึกซ้อมมารวมกันหารือว่าสถานการณ์ตอนนี้ควรทำอย่างไรถึงจะพลิกเป็นฝ่ายได้เปรียบ
อุชิจิมะได้ขี้ผึ้งทาแผลมาสองหลอดจากโค้ชฮิยาชิ หลังจบเซ็ตเดียว แขนของเรียวสุเกะกับโคโมริเขียวเป็นจ้ำ ๆ อุชิจิมะเห็นแล้วขมวดคิ้วทันที
“เฮ่อ……พวกเขานี่เก่งจริง ๆ เลย”
โคโมริทาขี้ผึ้งพลางถอนใจเล็กน้อย ยาคุยองอยู่ข้าง ๆ กระสับกระส่ายอยากลงไปเล่นเอง เขาก็อยากลองรับสักลูก! ลูกตบเต็มแรงของรุ่นพี่ทาคาฮาชิ รันดูเร้าใจมาก!
“อืม เซ็ตนี้เล่นเหนื่อยมากจริง ๆ สกอร์ 23:19 ห่างกันถึงสี่แต้ม แถมรู้สึกว่าพวกเขายังออมมือด้วยซ้ำ” ฮิรุงามิวิเคราะห์อย่างมีสติ