เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 176 เจ้าเหมียวกับแมลงสาบ
ซาคุสะห่อตัวด้วยผ้าขนหนู ในห้องน้ำแบบนี้ บนหน้ายังใส่หน้ากากอนามัยอยู่ ร่างทั้งร่างแผ่ไอทมิฬออกมา ย่อตัวอยู่ที่มุมห้อง สายตาจ้องเขม็งไปที่แมลงสาบตัวหนึ่งซึ่งกำลังคลานอยู่บนผนังฝั่งตรงข้าม
นิ้วที่กำแน่นจนเกือบจะบีบฝ่ามือตัวเองให้เลือดออก ผู้ชายตัวใหญ่สูง 180 ซม. ตอนนี้ดูไร้ที่พึ่งและน้อยใจสุด ๆ
ซาคุสะหลับตา สูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง แล้วตะโกนออกไปอย่างแข็งทื่อ
“โกมุระ!” เสียงแตกเลย
โกมุระที่กำลังเล่นเกมอยู่บนเตียงข้างนอกเอียงคออย่างสงสัย เขาเหมือนจะได้ยินเสียงซาคุสะ เสียงดังขนาดนั้น แตกขนาดนั้น คงหูฝาดแน่ ๆ
“โกมุระ!!” มาอีกแล้ว มาอีกแล้ว
“ผลัวะ!” คราวนี้โกมุระแน่ใจแล้วว่านี่คือเสียงของลูกพี่ลูกน้องตัวเองจริง ๆ เขาลืมตาโต ลุกขึ้นจากเตียง วิ่งตึงตังไปที่ห้องน้ำ
แถมยังเคาะประตูอย่างมีมารยาทอีกหนึ่งที
“คิโยมิ? ฉันเข้ามานะ?”