เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 175 เสียงกรีดร้องในทางเดินมืด
ตอนแรกเรอนคิดว่าฮินาตะไปเจอผีเข้า เพราะฝั่งชิราโทริซาวะไม่มีหอพักของเรียวสุเกะจริง ๆ แต่พอคิดอีกรอบ ดูจากท่าทีที่โค้ชวาชิโจเอ็นดูเด็กคนนั้นแล้ว ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ใช่! โค้ชวาชิโจไม่มีทางปล่อยให้เรียวสุเกะไม่มีหอพักอยู่ในโรงเรียนแน่ ๆ เขาต้องแอบเตรียมหอพักไว้ให้เรียวสุเกะ แล้วเรียวสุเกะก็ไม่เคยเข้าไปอยู่ ตามสมองของเด็กคนนั้น ถ้าไม่เคยอยู่ก็เท่ากับไม่มี ซึ่งหมายความว่าไม่ต้องพูดถึง………
เรอนที่คิดตกทุกอย่างแล้วก็สว่างโล่งขึ้นมาทันที อยากเห็นกับตาใจจะขาดแล้ว
ชั้นที่ฮินาตะพาทุกคนไปคือชั้นใต้หอพักของชมรมวอลเลย์บอลพอดี ทางเดินนั้นไฟเสียตอนกลางคืน ตอนนี้เลยมืดสลัว หนุ่ม ๆ กลุ่มใหญ่เดินตัวสั่นงันงกอยู่บนทางเดิน รวมกันแล้วหาความกล้าไม่ได้สักคน
“ฮินาตะ……… นี่นายไม่ได้เจอผีเข้าจริง ๆ ใช่ไหม?”
โกชิกิมองทางเดินมืด ๆ แล้วตัวสั่นเทา ตัวแนบติดกับฮินาตะไปทั้งตัว เขากลัวเรื่องผี ๆ เทพ ๆ แบบนี้ที่สุดมาตลอด
ฮินาตะก็กลัวอยู่เหมือนกัน ตอนบ่ายไฟทางเดินยังไม่เสียเลย โชคดีที่ทุกคนจะมาดูหอพักกับตัวเอง ไม่อย่างนั้นถ้ากลับมาคนเดียวตอนกลางคืนต้องกลัวตายแน่ ๆ