เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 172 บทเรียนพิเศษหลังเลิกซ้อม
อุชิจิมะเบือนหน้าหนี แกล้งทำเป็นไม่เห็นสายตาน้อย ๆ ที่เต็มไปด้วยความน้อยใจนั่น
กระแอมแห้ง ๆ หนึ่งครั้ง แล้วรอให้อีกฝ่ายแต่งตัวเสร็จก่อนจะเดินออกไปด้วยกัน
พวกที่ออกมาจากทางเดินนั้นถึงแม้สีหน้าจะดูไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร ทุกอย่างดูราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
ทางฝั่งโตเกียว ทีมชาติเยาวชนกำลังแข่งกันอย่างดุเดือด
ส่วนฮินาตะทางฝั่งมิยางิกลับตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบแปลก ๆ ปัญหาใหญ่ที่สุดที่เขาเจอคือเขากินไม่อิ่ม!
เดิมทีฮินาตะก็รู้ตัวว่าตัวเองกินจุ แต่ไม่คิดว่าพอมาอยู่ชิราโทริซาวะแล้วจะกินเท่าไรก็ไม่อิ่ม ทั้งที่อาหารของชิราโทริซาวะอร่อยมากจริง ๆ เมนูโภชนาการนั่นฮินาตะคนเดียวกินได้ถึงสองที่
เด็กที่กำลังโตตัวกินจุจนน่ากลัว และช่วงนี้ก็ไม่มีรุ่นพี่อยู่ข้าง ๆ เขาเลย
ฮินาตะนั่งอยู่บนเตียงในหอพัก ดูซึม ๆ ไม่รู้จะส่งข้อความหาคนไหน เขารู้สึกได้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติเลยส่งข้อความบอกเรื่องนี้ให้เรียวสุเกะกับอุได แต่สองคนนั้นอาจจะติดธุระอยู่ชั่วคราว ไม่มีใครตอบข้อความเขาเลย
ฮินาตะถอนหายใจยาว ๆ แล้วเอาหน้าซุกในผ้าห่ม ยกก้นขึ้นหมอบอยู่บนเตียงกดโทรศัพท์ง่วนอยู่ คิดไปคิดมา ฮินาตะก็ตัดสินใจโทรหาอุไค