เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 173 แขกพิเศษจากทีมชาติ
เรียวสุเกะถอยหลังเพื่อวิ่งเข้าตบ แล้วสายตาก็วัดความสูงของเน็ตกับท่าทางของฮิรุงามิฝั่งตรงข้าม
สายตาของคนส่วนใหญ่ในสนามถูกดึงมาที่เขา สองวันที่ฝึกกันมา พวกเขารู้แค่ว่าตัวบล็อกกลางปีหนึ่งของชิราโทริซาวะคนนี้เก่งสุด ๆ ดูเหมือนกำลังมุ่งไปทางผู้เชี่ยวชาญด้านการบล็อกคนนั้น
ทุกคนไม่เคยเห็นตอนที่เรียวสุเกะกระโดดตบจริง ๆ เพราะกระโดดบล็อกกับการกระโดดตบเป็นคนละเรื่องกันเลย
ตอนนี้เรียวสุเกะเหมือนลูกเสือดาวตัวน้อย ก้มตัววิ่งไปมาในสนาม แล้วรีบมาถึงหน้าเน็ตอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่ใครจะทันรู้ตัว เรียวสุเกะก็กระโดดขึ้นไปแล้ว
ฮิรุงามิหรี่ตามองเรียวสุเกะเขม็ง ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว
“ชัว!” เรียวสุเกะกระโดดขึ้นสุดแรง จนได้ยินเสียงลมที่เสื้อผ้ากับร่างกายพัดผ่าน
มิยะ อัตสึมุที่ถูกเฉียดผ่านไปจ้องมองเรียวสุเกะเขม็ง ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เลือดในกายเดือดพล่านจริง ๆ ไม่ใช่ความสั่นไหวแบบได้เจอคนที่ถูกใจ
แต่เป็นความสะเทือนใจลึก ๆ ที่หลงเสน่ห์ความงามแบบนี้ ความรู้สึกดิบเถื่อนแต่ก็สง่างาม
ขณะที่เรียวสุเกะกระโดด ฮิรุงามิกลั้นลมหายใจตั้งสมาธิ จ้องทุกการเคลื่อนไหวของเรียวสุเกะไม่พลาดแม้แต่ครั้งเดียว