เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 171 สงครามมื้อเที่ยงของเจ้าเหมียว
ภาพจำที่ว่าเรียวสุเกะไม่ค่อยชอบกินข้าวน่ะ ใครที่เคยร่วมโต๊ะกับเขาก็รู้กันได้ไม่มากก็น้อย ส่วนคนที่ไม่รู้สถานการณ์ก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศ
ความรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ………
อาคาอาชิส่งสายตาให้โบคุโตะที่เดินอยู่ข้างหลัง โบคุโตะเข้าใจทันทีว่าสายตานั้นหมายความว่าอะไร
โบคุโตะคว้าเสื้อเรียวสุเกะแล้วร้องโวยวายเสียงดัง จนอีกฝ่ายตกใจจนสั่นเป็นภาพติดตา
เรียวสุเกะหันกลับไปมองด้วยสีหน้าฟ้องว่าโดนกลั่นแกล้ง เห็นโบคุโตะทำหน้าประหนึ่งเพิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง (แกล้งทำ) แล้วตะโกนลั่น
“ไม่ใช่นะ! มื้อเที่ยงที่โรงอาหารมีเห็ดกระดุมที่ผมเกลียดที่สุดน่ะ ผมไม่อยากไปกินข้าว”
เคล็ดลับเล็ก ๆ ของอาคาอาชิ ขั้นแรก เผยความจริงใจออกไป
เรียวสุเกะมีโอกาสสูงที่จะหมุนตัวเดินหนีไปเลย แต่โอกาสที่มากกว่าคือจะลังเลเพราะรุ่นพี่โบคุโตะกำเสื้อเขาไว้
เรียวสุเกะชะงักอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจฟังต่อว่ารุ่นพี่โบคุโตะจะพูดอะไรอีก