เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 168 สุนัขจิ้งจอกผมทองที่หน้าฮอลล์
อุชิจิมะอยู่ ๆ ก็รู้สึกว่าฉากนี้เหมือนกิจกรรมรวมทีมของบริษัทไหนสักแห่ง
เห็นคนรอบ ๆ เริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่โบคุโตะกับโฮชิอุมิที่อยู่กลางตาพายุยังไม่รู้ตัว ยังคุยเจื้อยแจ้วอยู่
ส่วนเรียวสุเกะถูกบรรยากาศประหลาดทางฝั่งอุชิจิมะดึงดูดไปตั้งแต่แรก แล้วก็กลับไปยืนข้างอุชิจิมะอย่างว่าง่าย
อุชิจิมะพยักหน้าอย่างพอใจ
อาคาอาชิกับฮิรุงามิสบตากันคนละที ต่างคนต่างเข้าไปประคองตัวคนละคน พวกเขาถึงสงบลง
คนรอบ ๆ ยิ่งมากขึ้น อุชิจิมะเห็นท่าไม่ดีจึงพูดกับทุกคน
“ไปกันก่อนเถอะ คนเยอะเกินไป”
แล้วพาเรียวสุเกะออกไปก่อน ใคร ๆ ก็รู้จักกัน คุยกันก็ไม่น่าอึดอัด แต่จะยืนคุยกันกลางศูนย์ฝึกโดยไม่สนคนอื่น อุชิจิมะยังทำไม่ลง
“อ๊ะ พอดีฉันหิวเลย” โฮชิอุมิลูบท้องทำท่าครุ่นคิด ยังคิดอยู่ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงที่ไหนดี