เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 166 เรื่องวุ่นวายก่อนออกเดินทาง
เรื่องวุ่นวายนี้จบลงอย่างค้าง ๆ คา ๆ แบบนั้นเอง สุดท้ายวาชิโจก็ใจแข็งลงโทษเรียวสุเกะไม่ลง
อีกไม่นานเขาก็ต้องไปค่ายทีมชาติเยาวชนแล้ว ถ้าเข้มงวดกับเขาเกินไป แล้วเกิดเขาไปปล่อยตัวปล่อยใจที่นั่นจะทำยังไง วาชิโจก็ไปด้วยไม่ได้เสียหน่อย ส่วนอุชิจิมะก็เป็นคนใจอ่อน พอเรียวสุเกะอ้อนเข้าหน่อยก็รับปากทุกอย่าง
ถึงตอนนั้นไม่มีใครคอยดูแลเขาแล้ว เรียวสุเกะคงได้เล่นจนลืมตัวแน่
เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เรียวสุเกะลงมาชั้นล่างด้วยดวงตาปรือ ๆ พลางหาวไปด้วย
เขาเห็นคุณนายวาชิโจกำลังจัดกระเป๋าให้เขาอยู่แล้ว
หัวใจของเขาอบอุ่นขึ้นมา ทุกครั้งที่ต้องเดินทางไกลเมื่อก่อน คุณนายวาชิโจก็ช่วยจัดกระเป๋าให้เขาแบบนี้เสมอ มีครอบครัวนี่ดีจริง ๆ
วาชิโจยืนอยู่บนบันไดแล้วใช้เท้าเตะเรียวสุเกะทีหนึ่ง
“มายืนขวางทางทำไม หลีกไป”
เรียวสุเกะ “?” นี่มันอะไร อารมณ์เสียอะไรแต่เช้า