เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 164 มุมมองจากชั้นสอง
เรียวสุเกะมองหน้าเซมิที่ย่นเป็นตูดไก่กับโกชิกิที่ตื่นเต้นอย่างไม่รู้สาเหตุ แล้วรู้สึกว่าตัวเองแทบมองไม่ลง
ชิราบุกลั้นหัวเราะจนหน้าแดง เซมิเอ๊ย นายก็มีวันนี้ด้วยนะ โชคของนายนี่พูดยากจริง ๆ นายควรภาวนาให้พลังชีวิตของโกชิกิวันนี้ไม่สูงนัก ไม่อย่างนั้นนายได้ทนรับสภาพแน่
ชิราบุเตรียมพร้อมจะดูเรื่องตลกแล้ว คนอื่นไม่รู้สาเหตุ แต่ก็ไม่รบกวนคนในชิราโทริซาวะที่กำลังดูเรื่องสนุกหรอกนะ
“หา?! ทำไมผมต้องอยู่กลุ่มเดียวกับเขา?” อีกด้านหนึ่งโออิคาวะชี้ไปที่อุชิจิมะด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ราวกับว่าทุกคนทำเรื่องผิดบาปมหันต์
อุชิจิมะยังทำหน้าไร้เดียงสาถามว่า “โออิคาวะ เป็นอะไรไป? โกรธหรือเปล่า?”
โออิคาวะยิ่งโกรธมากขึ้น เขาเกลียดที่อุชิจิมะเป็นคนหัวทึบ!
“พรืด ใครกันใจร้ายขนาดนั้นจับสองคนนั้นไว้กลุ่มเดียวกันซ้อม”
ยามางาตะปิดปากหัวเราะคิก ๆ พลางกระซิบกับคาวานิชิ เขาคิดว่าเสียงตัวเองเบามาก แต่จริง ๆ แล้วทุกคนได้ยินหมด
“ผมไม่สนนะ! ผมไม่เอาอยู่กลุ่มกับอุชิจิมะ! ตกลงใครเป็นคนแบ่งกลุ่มกันแน่!”