ตอนที่ 157 การพบพานกับยักษ์จิ๋ว

ตอนที่ 157 การพบพานกับยักษ์จิ๋ว

“เรื่องแค่นี้เอง ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย” อุไดพูดพลางยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความปล่อยวาง

ในตอนนั้น เขาเองก็เคยกระสับกระส่ายทั้งวันทั้งคืนเพราะเรื่องที่วาชิโจไม่ได้เชิญเขาไปค่ายเก็บตัวทองคำ กว่าจะผ่านไปถึง 2 ปี อุไดถึงได้รู้สึกว่า มันก็เป็นเพียงความล้มเหลวครั้งหนึ่งเท่านั้น ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย

แต่ฮินาตะนั้นแตกต่างออกไป เขายังอยู่ในวัยที่เลือดร้อนพลุ่งพล่าน จึงแน่นอนว่าไม่อาจสงบใจลงได้

“คนเรามีหลายวิธีที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ตอนนั้นฉันเองก็เคยถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าค่ายเก็บตัวทองคำ และได้รับความกระทบกระเทือนเหมือนกัน แต่เรื่องวอลเลย์บอลน่ะ ไม่ได้ดูแค่ทักษะ ยังต้องดูความเข้าใจด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือนายต้องคิด

คิดอยู่ตลอดเวลา ล้มล้างความคิดทั้งหมดแล้วเลือกวิธีที่เหมาะสมอีกครั้ง ระหว่างกระบวนการนั้น นายต้องค้นหาและลองผิดลองถูก ความโดดเด่นในสนามที่นายเห็น ล้วนเกิดจากเลือดและหยาดเหงื่อของทุกคน”

ฮินาตะฟังอย่างเหม่อลอย เขาเคยคิดมาตลอดว่าแค่วอลเลย์บอลไม่ปล่อยให้เขาร่วงลงพื้น ก็นับเป็นกีฬาที่สมบูรณ์แล้ว ไม่คิดเลยว่าภายในนั้นจะมีความหมายลึกซึ้งเช่นนี้

“ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้ผมควรทำยังไงถึงจะทำลายสถานการณ์แบบนี้ได้” ฮินาตะกลุ้มใจอย่างมากที่ตัวเองไม่พัฒนาไปไหน ทั้งที่เพิ่มการฝึกซ้อมเป็น 2 เท่าแล้ว ผลลัพธ์กลับยังพอถูไถเท่านั้น

เรียวสุเกะที่นอนอยู่บนพื้นเมื่อครู่เอ่ยปากขึ้นในตอนนี้