เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 158 การกลับมาของดวงอาทิตย์
เรียวสุเกะส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไร เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น จะให้บอกฮินาตะยังไงกัน
“ไม่รู้เหมือนกัน เข่าฉันเจ็บ เดี๋ยวไปถ่ายเอกซเรย์ก่อน”
“อ๋อ... ได้ ได้” ฮินาตะพยักหน้าอย่างแข็งทื่อ เห็นได้ชัดว่าคำว่า “ถ่ายเอกซเรย์” ไปกระตุ้นเส้นประสาทกล้ามเนื้อของเขาเข้า
ฮินาตะยืนนิ่งไปหลายวินาที ก่อนจะรีบร้อนหมุนกระเป๋านักเรียนที่สะพายอยู่มาไว้ด้านหน้า แล้วกระโดดเขย่งเอากระเป๋าของเรียวสุเกะมาไว้บนตัวเอง จากนั้นก็วิ่งวุ่นไปทั่ว ก่อนจะไม่รู้ไปหยิบน้ำขวดหนึ่งออกมาจากไหน
ถ้าตอนนี้ให้รถเข็นแก่เรียวสุเกะอีกคัน แล้วเพิ่มฮินาตะเข้าไปด้วย เรียวสุเกะก็คงกลายเป็นคนใกล้ตายอย่างสมบูรณ์แบบ
ภายใต้การโจมตีด้วยความเป็นห่วงของฮินาตะ เรียวสุเกะจึงทำได้เพียงยอมแพ้ ปล่อยให้อีกฝ่ายวิ่งวุ่นอยู่รอบตัว ทั้งยกน้ำ ยกชา และถือกระเป๋าให้
หลังจากเรียวสุเกะถ่ายเอกซเรย์เสร็จ สภาพจิตใจของฮินาตะก็ดูดีขึ้นมากแล้ว เรียวสุเกะก้าวเข้าไปข้างหน้า วางฝ่ามือลงบนหน้าผากของฮินาตะเพื่อวัดอุณหภูมิ เมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ เขาก็พยักหน้า วัคซีนเข็มนั้นมีฤทธิ์แรงใช้ได้เลย
ไม่รู้ทำไมฮินาตะถึงหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง แต่เรียวสุเกะหันไปดูแผ่นเอกซเรย์ จึงไม่ได้สังเกตเห็น
แพทย์ดูแผ่นเอกซเรย์อย่างละเอียด จากนั้นก็มองเรียวสุเกะอีกครั้ง ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าจริงจังมาก