กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 156 การพบกันของสองยักษ์จิ๋ว
ขณะที่อุไดมาถึง เขาก็เห็นเรียวสุเกะกำลังนั่งคุยกับเด็กตัวเล็กผมสีส้มคนหนึ่ง ทั้งคู่หัวเราะกันอย่างมีความสุข
อุไดยกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ นั่นเรียวสุเกะเชียวนะ ทำไมถึงหัวเราะง่ายขนาดนี้ อืม ๆ ช่างหาได้ยากจริง ๆ
จากนั้นเขาก็หันไปมองฮินาตะ นี่คือหมายเลข 10 ของคาราสึโนะที่เรียวสุเกะเล่าให้ฟังทางโทรศัพท์ว่าเป็นแฟนตัวยงของเขาสินะ
ดูคุ้นตาอยู่นิดหน่อย…ซี๊ด…เคยเห็นจากที่ไหนกันนะ
อุไดขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในฉับพลันตอนที่ฮินาตะเงยหน้าขึ้น
อ๊ะ! เด็กที่กระโดดได้สูงมากในการแข่งขันระดับจังหวัดคนนั้นนี่เอง!
หลังจบการแข่งขันและตอนรับรางวัล อุไดก็ยังยืนมองอยู่ไกล ๆ ตรงประตูอยู่แวบหนึ่ง เด็กคนนั้นมีผมสีส้มอมเหลืองกับรอยยิ้มที่เจิดจ้ามาก ต่างจากตอนนี้ที่ดูห่อเหี่ยวอย่างสิ้นเชิง
ตอนที่ฮินาตะยืนรับรางวัลอยู่บนแท่น อุไดก็รู้สึกเลือนรางว่า ยุคสมัยของคาราสึโนะกำลังจะกลับมาอีกครั้ง เด็กตัวเล็กคนนี้คือความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัดของคาราสึโนะ
“แค่ก” อุไดกำหมัดแล้วทำเสียงบางอย่างขึ้นมา พยายามเรียกความสนใจจากสองคนที่กำลังคุยกันอยู่