กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 155 โอกาสที่อยู่ตรงหน้า
โค้ชอุไคมองสีหน้าของทุกคนราวกับโลกกำลังจะแตก พลางยกมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาชื่นชมภาพนั้นอยู่นานพักหนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นลืมแล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“อ๊ะ ฉันลืมไปเลย ฮินาตะบอกว่าวันนี้เป็นหวัด แล้วก็จะไปเจอยักษ์จิ๋วกับเพื่อนด้วย”
“หา??”
“โค้ช ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก!”
“รสนิยมแย่จริง ๆ”
สึกิชิมะเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกบาง ๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่พอไม่เห็นเจ้าตัวเตี้ยระหว่างฝึกซ้อม เขากลับรู้สึกไม่ค่อยชิน
คาเงยามะเองก็โล่งอกเช่นกัน แต่แล้วก็สูดลมหายใจเข้าอีกครั้ง เพื่อนเหรอ? เพื่อนคนไหน? เขาไปมีเพื่อนลับหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่
………ที่จริงแล้วฮินาตะมีเพื่อนที่คบหาลับหลังคาเงยามะอยู่ไม่น้อยเลย
สึกาวาระถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวลเล็กน้อย