เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 154 สีสันที่เปลี่ยนไป
ผมสีส้มอันสดใสยิ่งขับให้ใบหน้าของฮินาตะดูซีดเซียวและอิดโรยกว่าเดิมเล็กน้อย
เมื่อคืนฮินาตะนอนไม่ค่อยหลับเลย ความรู้สึกหนักอึ้งกดทับอยู่ในใจ พอเห็นทุกคนกำลังก้าวหน้า แต่ตัวเองยังย่ำอยู่กับที่ ต่อให้เป็นคนร่าเริงแค่ไหน ฮินาตะก็เริ่มกระวนกระวายขึ้นมา
เมื่อคืนพอหลับตา เขาก็เอาแต่คิดว่าตัวเองมีข้อดีอะไรที่จะใช้เปรียบเทียบกับทุกคนได้บ้าง เรื่องส่วนสูงก็สู้ไม่ได้ ทักษะก็สู้ไม่ได้ มีเพียงสภาพร่างกายที่ดีกว่านิดหน่อย ยิ่งคิดฮินาตะก็ยิ่งเศร้า พลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ สุดท้ายเลยเป็นหวัด
ตอนนี้ในใจของฮินาตะเต็มไปด้วยความสับสน เส้นทางข้างหน้าราวกับถูกหมอกหนาทึบปกคลุมจนมองไม่เห็น เขาควรทำอย่างไรถึงจะทำลายทางตันนี้ได้
“ฮินาตะ วันนี้นายลาหยุดไหม ผมจะพานายไปพบรุ่นพี่อุได ยักษ์จิ๋ว!”
“อะไรนะ!” ฮินาตะเด้งตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เพราะรีบร้อนเกินไป ภาพตรงหน้าจึงมืดวูบจนเกือบล้มลงกับพื้น ความหดหู่เมื่อครู่ปลิวหายไปในพริบตา อารมณ์ของฮินาตะมาเร็วไปเร็วจริง ๆ
ข่าวที่น่าตื่นเต้นแบบนี้ทำให้ฮินาตะดีใจจนทำอะไรไม่ถูก เขากระโดดดึ๋ง ๆ อยู่บนพื้นหลายครั้ง ด้วยความดีใจจนแทบจะกรี๊ดออกมา
เรียวสุเกะนอนอยู่บนเตียง ฟังเสียงความเคลื่อนไหวจากอีกฝั่งด้วยรอยยิ้ม ฮินาตะเงียบไปนาน คงตื่นเต้นจนพูดไม่ออกไปแล้ว