เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 146 คำตอบจากใจของสองดาวรุ่ง
ทันทีที่เคอาถามคำถามนี้ สีหน้าของคาเงยามะก็ลังเลเล็กน้อย แม้แต่สีหน้าของทาเคะจังกับฮินาตะก็ดูไม่ค่อยดีนัก
จากพฤติกรรมของคาเงยามะตลอดเวลาที่เข้าคาราสึโนะมา โค้ชอุไคเองก็พอจะเดาอะไรได้บ้าง สีหน้าของเขาจึงเคร่งขรึมลงเล็กน้อย
คำถามนี้ฟังดูคล้ายกับคำพูดที่เขาเคยพูดตอนพบฮินาตะเป็นครั้งแรก
ประโยค “ตลอดสามปีที่ผ่านมา นายทำอะไรอยู่?” ที่หน้าโรงยิมเซนได ทำให้คาเงยามะนึกถึงภาพตอนพบฮินาตะครั้งแรกขึ้นมาอย่างเลือนรางโดยไม่รู้ว่าทำไม
แต่ตอนนี้คาเงยามะไม่รู้ว่าจะอธิบายสามปีนั้นอย่างไร เขาจมอยู่ในโลกของตัวเองไปชั่วขณะ เมื่อเคอาเห็นเขาเหม่อลอยคิดอะไรบางอย่างอยู่ ก็ไม่ได้เอ่ยเร่ง
แต่รอให้คาเงยามะพูดออกมาเอง
สายตาของคาเงยามะมองไปยังฮินาตะที่อยู่ข้างสนาม ชั่วขณะที่เห็นฮินาตะ เขาก็ดูเหมือนจะปล่อยวางได้แล้ว
ในที่สุดคาเงยามะก็เอ่ยปาก
“ช่วงหลายปีนั้นเกิดเรื่องขึ้นมากเกินไป สำหรับผมแล้วมันเป็นความสะเทือนใจครั้งใหญ่………ทุกคนที่คิตางาวะไดอิจิดูเหมือนจะไม่ได้ชอบผมเท่าไร ปู่ก็เสียชีวิตในช่วงนั้น ส่วนพี่สาวของผมก็เลิกเล่นวอลเลย์บอล