กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 91 วันพัก
โกชิกิกอดคอเรียวสุเกะแล้วตะโกนลั่น “เห็นไหม! เห็นไหม! ลูกที่โคตรเท่ ระเบิดตูมตามเมื่อกี้ ฉันเป็นคนตบเอง!”
เรียวสุเกะถูกเขย่าจนเวียนหัวตาลาย “เห็น…เห็นแล้ว โกชิกิ! ปล่อยมือ! ถ้ายังไม่ปล่อย ฉันจะอ้วกแล้ว!”
โกชิกิตกใจจนรีบปล่อยมือ
เรียวสุเกะมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ส่วนโกชิกิได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ พลางเกาหัวแล้ววิ่งหนีไป
ทุกคนจากดาเตะโคเงียวแม้จะแพ้ แต่ก็ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดใจ
คามาซากิข้ามเน็ตมาแล้วคล้องแขนเรอน “ไม่เลวนี่ เด็กปีหนึ่งปีนี้เก่งกันทุกคนเลยนะ”
เรอนหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ “ไม่ขนาดนั้นหรอก” แต่ในใจจริง ๆ เบิกบานจนแทบลอย เพราะอย่างน้อยก็ช่วยสร้างชื่อให้ชิราโทริซาวะได้