กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 92 คาราสึโนะ
เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ต้องรอเกือบสิบนาที ฮินาตะถึงเดินมาพลางมองซ้ายมองขวา
เรียวสุเกะเคี้ยวไอศกรีมแท่งคำสุดท้ายในมือดังกร๊อบ ๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นโบกมือ
“โชโย ฉันอยู่นี่”
ดวงตาของฮินาตะเป็นประกาย ก่อนจะวิ่งตึก ๆ เข้ามา “โอ้! ฉันหาทางอยู่นานมากเลย!”
เรียวสุเกะยิ้มอย่างจนใจ แล้วตกลงโชโยจะดึงดันมาหาเขาด้วยตัวเองทำไมกัน หรือว่านี่คือศักดิ์ศรีของคนหลงทางกันนะ?
วันนี้อากาศยังค่อนข้างหนาวอยู่เล็กน้อย แต่ฮินาตะกลับไม่กลัวหนาวเลยสักนิด เขาออกมาทั้งเสื้อแขนสั้นกางเกงขาสั้น เผยให้เห็นแขนขาขาวผ่อง ช่างเต็มไปด้วยพลังเหลือเกิน