กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 90 โกชิกิ
โกชิก้มหน้าคอตกจนดูหมดเรี่ยวแรง เรียวสุเกะเช็ดเหงื่อ เดินเข้าไปจิ้มโกชิกิที่กำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น
“นายเป็นอะไร วันนี้ดูไม่ค่อยมีฟอร์มเลย”
โกชิกิสะอึกสะอื้นโดยไม่พูดอะไร เรียวสุเกะรออยู่นานก็ยังไม่ได้คำตอบ จึงเริ่มหงุดหงิดและตบหลังโกชิกิไปหนึ่งที “อ้ำอึ้งอะไรอยู่! พูดสิ!”
โกชิกิตกใจจนสะอึก แล้วพูดสะอื้น ๆ ว่า “ฮือ ๆ ฉันนี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ! ฉันตบลูกของรุ่นพี่ชิราบุยังไม่ตรงเลย ฮือ ๆ แล้วฉันจะไปท้าชิงตำแหน่งเอซได้ยังไง ฮือ ๆ”
เรียวสุเกะ “…………งั้นนายก็ตั้งใจเล่นให้ดีก็พอไม่ใช่เหรอ!”
โกชิกิยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดหน้า “นายคิดว่าฉันไม่อยากทำหรือไง! แต่มือของฉันมันมีความคิดเป็นของตัวเองนี่!”
เรียวสุเกะ: รู้สึกเหมือนนกฮูกบางตัวเลยแฮะ