เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กบฏหรือ? เรื่องเช่นนี้จะกล่าวลอยๆ ไม่ได้” น้ำเสียงของทูตดาวเสวียนก็เผยความสั่นไหวทางอารมณ์ที่หาได้ยาก ดูตื่นเต้นอยู่บ้าง
“โม่หมิงจืออยู่กับสมาคมอู๋จี๋มากว่ายี่สิบปี อีกทั้งยังเคยเป็นทูตดาวเสวียนรุ่นก่อน เขาจะกบฏได้อย่างไร”
“แล้วสถานการณ์ตอนนี้เป็นเช่นไร?” เฉียวมู่กวาดตามองรอบด้าน และรับรู้ได้ชัดว่ามีสิ่งผิดปกติ
ลมพัด ใบไม้ในลานส่งเสียงกรอบแกรบ ยิ่งทำให้ความเงียบภายในสำนักกระบี่น่าขนลุกขึ้นไปอีก
มากับสายลมอ่อนๆ นั้น ยังมีกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ
อู๋ฉี่เจิ้งที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดอันใด เพียงชายตามองทูตดาวเสวียน
“เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะลงมืออย่างบุ่มบ่าม”
“...เป็นความหละหลวมของข้าน้อยเอง” น้ำเสียงของทูตดาวเสวียนกลับสู่ความสงบเช่นเคย แล้วเอ่ยแนะนำ
“โม่หมิงจือเป็นนักยุทธ์ระดับสี่ในวัยรุ่งเรือง แต่เมื่ออายุมากขึ้น โลหิตปราณของเขาก็อ่อนกำลังลง ค่อยๆ ถอยกลับไปอยู่ระดับหกเมื่ออายุได้เจ็ดสิบปี เขาจึงลาออกจากตำแหน่งทูตดาวเสวียน”
“นับแต่นั้น แม้เขายังทำหน้าที่เป็นแหล่งข่าวกรองให้สมาคมอู๋จี๋ แต่ก็ถือว่ากึ่งปลดเกษียณ ไม่ได้เข้ามายุ่งกับกิจการภายในของสมาคมมากนัก”