เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่เชิงเขาชิงหมิงทางใต้
“เดิน เดิน รีบๆ หน่อย”
ภายในวัดเต๋าเล็กๆ แห่งหนึ่ง นักพรตหญิงหลิงหลิงกำลังเร่งเหล่าศิษย์หญิงให้เก็บสัมภาระและออกจากวัด
นักพรตหญิงหลิงหลิงเป็นสตรีอ้วนกลมผู้มีสีหน้ายิ้มแย้มผ่อนคลายเสมอ แต่ในยามนี้นางดูร้อนใจเล็กน้อย พลางเร่งเหล่าศิษย์หญิงอยู่ตลอด
“ท่านนักพรตหญิงหลิงหลิง วันนี้พวกท่านจะเดินทางไกลหรือ? เหตุใดไม่เหลือใครไว้ดูแลวัดเล่า?”
ผู้แสวงบุญผู้หนึ่งที่เดิมตั้งใจจะเข้าวัดเพื่อจุดธูปถึงกับประหลาดใจที่เห็นทุกคนในวัด รวมทั้งนักพรตหญิงหลิงหลิง ต่างออกมาข้างนอก
“จะดูแลอะไรกัน... เทพีผู้ประทานบุตรที่พวกเจ้านับถือนั้น ตราบใดที่ผู้คนยังศรัทธา นางก็ย่อมมีผู้จุดธูปบูชา หากพวกข้าซึ่งเป็นศิษย์ไม่อยู่ แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงสักการะเองไม่ได้เล่า?”
ปกติแล้วนักพรตหญิงหลิงหลิงเป็นคนเชื่องช้า แต่ตอนนี้นางร้อนใจยิ่งนัก ถึงกับไม่พูดจากับผู้แสวงบุญที่คุ้นเคยมากนัก แล้วรีบจากไปอย่างรวดเร็ว