เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เคร้ง เคร้ง เคร้ง”
ในเสียงระฆังดังกังวาน นักพรตผู้รับใช้ในชุดนักพรตเริ่มตักข้าวต้ม แจกข้าวต้มข้าวสารเต็มชามใหญ่ให้ผู้คนที่แห่กันเข้ามารอบๆ
ข้าวต้มที่แจกให้ชาวเมืองย่อมไม่ใช่อาหารประณีตอันใด ข้าวต้มเพียงพอจะประทังท้องและกันความหิวได้เท่านั้น
แต่ในยามยากลำบากเช่นนี้ มณฑลหนานขึ้นชื่อว่าต้องเผชิญข้าวยากหมากแพงทุกคราที่เกิดภัยธรรมชาติ ข้าวต้มจืดๆ สักชาม หากมองในภาพรวมแล้ว อาจเป็นมื้อที่ช่วยชีวิต และทำให้ชาวบ้านรู้สึกซาบซึ้งบุญคุณได้
ยิ่งไปกว่านั้น ชาวเมืองเพียงต้องทำกิจง่ายๆ อย่างการปีนเขาขึ้นไปจุดธูปบูชาเทพเจ้า
เทียบกับกสิกรรมอันตรากตรำ งานเช่นนี้ง่ายกว่ามาก
“อย่าเบียด ใครๆ ก็ได้ส่วนของตน มาเรียงคิวทีละคน...”
นักพรตผู้รับใช้ที่กำลังแจกข้าวต้มตะโกน แต่คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือปิดจมูกและปากโดยสัญชาตญาณ
ผู้ที่มารับข้าวต้มส่วนใหญ่เป็นชาวเมืองชั้นล่างสุด ผู้ไม่มีหนทางทำมาหากินอื่น