เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 136
อวี๋เหยาหยาวถ่ายฉากของตัวเองเสร็จอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก เธอก็พบว่าเจ้าซาลาเปาน้อยกำลังถือแท็บเล็ต นั่งอ่านอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่บนโซฟา แต่ก้นเล็ก ๆ ของเขากลับขยับไปอยู่ห่างจากเสิ่นอี้ฉงเสียไกลลิบ
ส่วนเสิ่นอี้ฉงก็ก้มหน้าอ่านเอกสารด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
พ่อลูกคู่นี้ดูเหมือนกำลังงอนกันอยู่ ต่างคนต่างยึดพื้นที่โซฟาคนละฝั่ง ไม่รบกวนกัน แต่ก็ไม่มีใครยอมพูดกับอีกฝ่าย
เฮ้อ...
อวี๋เหยาหยาวเดินเข้ามาเห็นภาพนี้ก็ได้แต่ถอนหายใจในใจ
แม้เจ้าซาลาเปาน้อยจะยังเด็ก ปกติก็สนิทกับเธอมาก แถมส่วนใหญ่ยังเข้าข้างเธอ แต่บุคลิกของเขากลับเหมือนเสิ่นอี้ฉงไม่มีผิด
เวลาไม่พอใจกัน ใบหน้าเล็ก ๆ นั่นจะจริงจังขึ้นมาทันที ดูแล้วเหมือนเสิ่นอี้ฉงฉบับย่อส่วน ทั้งเย็นชาและไม่เปิดรับคนแปลกหน้า
แต่ยังดีที่ทันทีที่พ่อลูกเห็นเธอกลับมา ความเย่อหยิ่งเย็นชาบนใบหน้าก็ละลายหายไปจนหมด