กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 135
เดิมทีเสิ่นอี้ฉงตั้งใจจะอยู่รอบนรถ แต่พอได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วทันที ก่อนอุ้มเจ้าซาลาเปาน้อยลงจากรถ
ครอบครัวสามคน—ชายหล่อ หญิงสวย แถมยังมีเด็กน้อยน่ารักอีกหนึ่งคน—เดินเข้ากองถ่ายมาพร้อมกัน จึงดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างได้ทันที
เฉินเฉียวร่างสูงโปร่งซึ่งกำลังคุยกับผู้ช่วยอยู่ เดิมทีไม่ได้สนใจอะไร แต่เมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนเดินเข้ามา เขาก็หันกลับไปมอง
ดวงตาทรงเสน่ห์ที่ส่องประกายอยู่ใต้แสงแดด เมื่อเห็นภาพอวี๋เหยาหยาวกำลังคล้องแขนเสิ่นอี้ฉงอย่างสนิทสนม ก็หม่นแสงลงไปทันที
“อาจารย์อวี๋ คุณเสิ่น มาแล้วเหรอครับ”
ผู้กำกับจูจวิ้นเฟยรีบเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น
พูดจบ เขาก็หันไปโบกมือเรียกทางเฉินเฉียว
“พี่เฉียว พวกคุณคงรู้จักกันดีใช่ไหมครับ? น้องสาวของเขาเป็นแฟนตัวยงของนักเขียนบท เลยฝากผมให้ช่วยจัดบทตัวประกอบชั่วคราวให้เขาหนึ่งบท แล้วเดี๋ยวค่อยขอลายเซ็นนักเขียนบทกลับไปด้วย ฮ่า ๆ พี่เฉียวเองก็เป็นพี่ชายที่คลั่งน้องสาวเหมือนกันนะครับ...”
ผู้กำกับจูอธิบายให้อวี๋เหยาหยาวฟังด้วยรอยยิ้ม แต่พอพูดไปถึงท้ายประโยคก็รู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวเริ่มไม่ชอบมาพากล