กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 137
เมื่อกำหนดวันรอบปฐมทัศน์แน่นอนแล้ว อวี๋เหยาหยาวก็ต้องเตรียมชุดสำหรับไปร่วมงาน
ตอนนี้เธอไม่ใช่นักแสดงโนเนมระดับสิบแปดอีกต่อไปแล้ว อีกทั้งบทเซิงจี๋ในเรื่อง 《ความโกลาหล》 ก็เป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แถมเบื้องหลังของเธอยังเป็นตระกูลมหาเศรษฐีอีกด้วย ถึงวันงาน เธอย่อมต้องกลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่สื่อจับตามองอย่างแน่นอน
“พี่ครับ ผมคุยกับผู้จัดการของอาจารย์กู้เชียนเชียนแล้ว เธอน่าจะใส่ชุดเดรสสไตล์ชาแนล เหมาะกับงานทางการมากกว่า สีหลักจะเป็นม่วงอ่อนกับขาว ดูค่อนข้างสุภาพครับ”
หนีอี้ไปสำรวจข้อมูลมาอย่างละเอียด
“ส่วนนักแสดงหญิงคนอื่น ๆ ที่มาร่วมงาน ส่วนใหญ่จะเลือกสีชมพูหรือเขียวอ่อน เพราะฉะนั้นเราก็ไม่ควรเลือกสองสีนี้แล้ว แต่ก็ไม่ควรเลือกสีที่โดดเด่นเกินไปด้วย จะได้ไม่แย่งซีนจากนางเอก”
โดยพื้นฐานแล้ว วงการบันเทิงมีธรรมเนียมปลีกย่อยอยู่ไม่น้อย
ไม่เพียงให้ความสำคัญกับอาวุโสและลำดับก่อนหลัง รุ่นน้องยังไม่ควรแย่งความโดดเด่นจากรุ่นพี่อีกด้วย