บทที่ 44

บทที่ 44

เสิ่นหลินพาเจ้าซาลาเปาน้อยออกจากบ้านไป นอกจากคนขับรถแล้ว ยังมีพี่เลี้ยงที่คอยดูแลเขาโดยเฉพาะไปด้วย

แต่พอรถแล่นออกมาได้ครึ่งทาง เสิ่นหลินที่นั่งอยู่เบาะหลังกลับถูกสีหน้าด้านข้างอันแสนเศร้าสร้อยของเจ้าซาลาเปาน้อยเล่นงานเข้าเต็ม ๆ

“ลุงหลิน หม่ามี้กำลังคิดถึงผมอยู่หรือเปล่าครับ?”

“ลุงหลิน ตอนนี้หม่ามี้กำลังโดนพ่อดุอยู่หรือเปล่าครับ?”

“ลุงหลิน...”

เสิ่นหลินรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

ที่สำคัญคือเขารู้สึกสงสารเจ้าตัวเล็กจริง ๆ

พ่อกับแม่อยู่บ้านถ่ายรายการกันหมด แต่กลับไล่เจ้าตัวเล็กออกมาเสียอย่างนั้น

จู่ ๆ เจ้าซาลาเปาน้อยก็ก้มหน้าลง ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้