กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 5
อวี๋เหยาเหยากดตัดสายของอวี๋ซินเจี๋ยที่โทรเข้ามาเป็นครั้งที่สามสิบแปด ก่อนหันไปยิ้มให้เจ้าซาลาเปาน้อยที่กำลังกลุ้มใจอยู่ตรงหน้า
“ไม่ชอบผักเหรอ? แครอทก็ไม่กินด้วยหรือ? ดูแม่สิ อ้ามคำเดียวก็เข้าปากแล้ว!”
เธอใช้ตะเกียบคีบผักที่ดูหอมฉุยน่ากินในชามขึ้นมา ก่อนอ้าปากกว้างแล้วกินเข้าไปทั้งคำ จากนั้นก็หรี่ตาลง เคี้ยวตุ้ย ๆ จนแก้มป่อง
เจ้าซาลาเปาน้อยที่อยู่ตรงหน้าอุ้มชามข้าวใบเล็กของตัวเองไว้ แล้วมองเธอตาค้าง
แม้แต่ป้าสวี่ที่กำลังยกซุปเข้ามาวาง ก็ยังลืมวางชามลง
ที่สำคัญคือ...ท่าทางการกินของอวี๋เหยาเหยาตอนนี้ช่างน่าอร่อยเหลือเกิน!