กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 292 เช่าบ้านพร้อมลาน
เฉียวไห่หยางมองลูกชายด้วยสายตาคมกริบ แววตาเต็มไปด้วยอำนาจที่ไม่ยอมให้ใครโต้แย้ง ก่อนพูดช้า ๆ ว่า "เรื่องที่แกพูดมาฉันรู้หมดแล้ว แต่ตระกูลใหญ่อย่างพวกเราต้องอาศัยการต่อสู้และการแข่งขัน..."
เฉียวอวิ๋นเมิ่งเบ้ปากอย่างดูแคลน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ ก่อนพูดอย่างไม่รีบร้อนว่า "ก็สมควรแล้วนี่ ก็เพราะความคิดคร่ำครึหัวแข็งของพวกพ่อนั่นแหละ ถึงได้ผลักน้องชายผมไปอยู่เขตทหารของเหล่าจิ่วด้วยมือตัวเอง
พ่อจะใช้ผมเป็นเครื่องลับฝีมือให้น้องชายก็ช่างเถอะ แต่ยังเอาเมียผมมาเป็นเครื่องมือทดสอบน้องชายอีก พ่อคิดว่าตัวเองกำลังเดินหมากอย่างชาญฉลาดอยู่หรือไง?